Ana arının petekteki gözlere bıraktığı döllenmemiş yumurtalardan çıkan, gelişimlerini 24 günde tamamlayan erkek arılar, arı ailesindeki diğer bireylerin özelliklerinin ve yeteneklerinin hiçbirine sahip değildir. Kovan içindeki tek fonksiyonları ana arıyı döllemektir.

Kış mevsiminde nektar kaynakları azaldığı için kovanda yer bulamayan, dışlanan hatta ölüme terk edilen erkek arılar, baharın gelmesiyle kendilerini yeniden göstermeye başlarlar.

 

Oğul verme mevsiminde sayıları, kolonideki şartlara bağlı olarak 500 ile 2000 arasında değişen erkek arıların, ömürleri ise yaklaşık 30 ile 50 gün kadardır.

Erkek arılar polen ve nektar toplayamazlar. Nektar toplamak için dilleri uygun değildir. Ayaklarında polen toplamaya yarayan fırçaları, karın tüyleri, polen keseleri, petek örmeye yarayan bal mumu bezleri ve kendilerini korumaya yarayan zehirli iğneleri yoktur.

Hiçbir işe yaramamalarına rağmen, erkek arılar ana arı ile çiftleşene kadar işçi arılar tarafından özenle bakılır. Fakat oğul mevsiminin bitmesi ile erkek arılarında kolonideki görevleri son bulmuş olur ve hazır tüketici konumunda olan bu arılar diğer işçi arılarca kovandan uzaklaştırılır yada öldürülürler.

Kovanda nüfus planlaması yapmak ve erkek arıların sayılarını oranlamak işçi arıların görevidir. Bunu erkek arı hücrelerini ve gerekli durumlarda diğer yumurta ve larvaları tahrip ederek gerçekleştirirler. Böylelikle kovan içini ve besin stoklarını koruma altında tutmuş olurlar. Erkek arıların fazlalığı o kolonideki ana arının yaşlılığının, yetersizliğinin ve yalancı ana arıların varlığının göstergesidir. Bu da koloninin akıbeti açısından hiç iyi bir durum değildir.